Şimdi Sıra Bizde!

İnsanlık ve Sorumluluk Yolculuğu, 14. Gün

Cindy Sheehan

25 Temmuz 2007

Oldukça yoğun, verimli fakat hüzünlü bir günün ardından otel odamdaki yatakta uzanıyorum. Bugün yaklaşık 300 kişi Arlington Mezarlığı’nın girişinden meclis üyesi John Conyers’ın ofisine kadar 3,5 mil boyunca yürüyüş yaptı. ABD siyasetinde son 40 yılın en nüfuzlu figürlerinden olan Conyers’ın Temsilciler Meclisi’nde dava açması ve sorumluluk alması talep edildi.

Grubun katılımından ve enerjisinden dolayı heyecanlandık. Kalabalık bir basın ve “hainler cehenneme”, “Cindy Sheehan cehenneme” yazılı pankartlar taşıyan bir düzine protestocu vardı. Hoş! Ben yaşayarak cehennemin dünyada olabileceğini öğrendim. Eğer çocuğunuzu toprağa vermekten daha korkunç herhangi bir şey varsa ben bunu bilmek istemiyorum.

Yürüyüşün sonunda, Hip Hop Caucus [1] başkanı Reverend Lennox Yearwood, emekli CIA uzmanı Ray Mcgovern ve ben, meclis üyesi John Conyers ile buluştuk. Amacımız demokrasimize zarar veren ve hukukun üstünlüğü ilkesini hiçe sayan, yüz binlerce masum insanın ölümünden sorumlu olan Beyaz Saray yalancılarına dava açılması ile ilgili süreçlerin başlatılması için yalvarmaktı.

Bu, dava açılması konusunda meclis üyesi Conyers ile yaptığım üçüncü toplantıydı. Conyers benim kalbimde özel bir yere sahipti. Ona senelerdir ülkesine hizmet vermiş biri olduğu için saygı duyuyordum; fakat dava için neden ileri adım atmaya yanaşmadığını anlamıyordum. . Bir sene önce, henüz Temsilciler Meclisi Adli Kurulu başkanı bile değil sadece Kıdemli Kongre üyesi iken George Bush’un cezalandırılabilmesi için HR635’i öne sürmüştü. Temsilciler Meclisi’nin dava açması ile ilgili The Constitution in Crisis [Anayasa Krizi] adlı kitabı yazmıştı ve burada BushCo’nun [2] cezalandırılması gereken suçlar işlediğini kesinlikle kabul ediyordu.

Bu durum gayet açık bir şekilde partizan politikalar ile ilgiliydi. Meclis üyesi, sorumlulara Temsilciler Meclisi tarafından dava açılması konusunda kesinlikle adım atılamayacağını düşündüğünü belirtti. Umutlarımın tükenmek üzere olduğu bir anda haykırdım: “Eğer meclis bizlere yardımcı olmayacaksa, bizlerin yönetenlere karşı başvuracağı hiçbir mercii yok!” Buna şöyle cevap verdi: “Yapabilirsiniz. 2008 seçimlerinde şu an başta olanlara oy vermeyerek onları cezalandırabilirsiniz.” İlk olarak, Meclis üyesi bize, Demokratları tekrar meclise sokarak savaşa son verebileceğimizi ve böylece BushCo’yu cezalandırabileceğimizi söyledi. Biz bunu yapmıştık; fakat savaşa son verecekleri yerde, onlar Bush’a savaşı finanse edebilmesi için daha çok para kazandırmışlar, onun ölümcül ve trajik şiddet dalgasına katkıda bulunmuşlardı. İkincisi; 2008 Bush’u ve Dick’i sorumlu tutmak için çok geç olabilir. Binlerce insan Amerika tarihinin en kötü yönetiminin son aylarında yine ölmeye devam edecek. Son olarak, Dick’in yönetim kurulunun bir parçası olmadığını ve bu sebeple belgeleri devlet arşivine teslim etmesi yönündeki talepleri yerine getirme gibi bir zorunluluğu olmadığını iddia etmesi üzerine: Cheney’e dava açılabilmesi için H.Res 333’ü 435 parlamento üyesinin imzalaması gerekliydi. Sadece on dört parlamento üyesi Kucinich’in yasa tasarısını imzaladı. Yani bu 421 seçilmiş parlamento üyesinin Bush rejimi suçlarının işbirlikçisi olduğu anlamına gelmektedir.

Günün sonunda sözcü Pelosi, Temsilciler Meclisi tarafından dava açılmasını desteklememişti ve bu şekilde anayasayı “koruyacağı ve savunacağına” dair ettiği yemini tutmamış oluyordu. Meclis üyesi Conyers’in söylediği gibi anayasamız yaklaşık bir sene sonra krizde. Bizim daha fazla toplantıya ve temsilcilerin 2008’de tüm problemlerin biteceğini iddia ederek bizi başından savmalarını beklemeye vaktimiz yok. Ortadoğu bu rejimin altında hızlıca parçalanıyor ve bizim kahraman (!) demokratlarımız boşa vakit harcarken ülkemiz hızla tek başlı bir tiranlık yönetimine doğru kayıyor.

Sorumlulara Temsilciler Meclisi tarafından dava açılması için bir milyonu aşkın dilekçeye, her otuz saniyede bir ofisine aldığı telefonlara ve ofisinin önünde onu desteklemek için bulunan üç yüz aktiviste rağmen meclis üyesi Conyers’in kariyerinin bu en önemli görevi için adım atmayacağını basına bildirmek Rev. Yearwood, Ray ve beni çok hüzünlendirmişti. Özellikle Rev. ve ben hayal kırıklığına uğramıştık, kalbimiz kırılmıştı. Çünkü meclis üyesini çok severdik. Ama ülkemizi, Irak halkını ve Ortadoğu’yu ondan fazla seviyoruz. Rev. ve Ray senelerini ülkelerine hizmet etmek için orduda ve CIA’de harcadı. Ben ise, “özgürlüğümüzü korumak”, “ülkemizi yöneten gangesterlere yetki vermemek” gibi meclisin yapması gereken görevler uğruna hayatını kaybetmiş bir oğula sahiptim.

Beni üzen diğer bir olay ise Kaliforniya 8. bölgeden Nancy Pelosi’ye karşı adaylığımı açıklamam oldu. Eğer benim bu konuda ciddi olmadığımı düşünen herhangi biri varsa, hayatımın geçen son üç yılına ve ulusumuzu hukukun üstünlüğü ilkesine uyan, uluslararası camiada yeniden saygı duyulan ve bu cephenin maskarası olarak nefret edilmeyen bir ulusa dönüştürmek için feda ettiklerime bakmasını rica ederim.

Son altmış yıldır bizi sürekli savaş halinde bir ülke olmaya mahkûm eden, dahası özel menfaatlere dayanan ve temsil ettiği insanların suretlerini bile unutmuş bu iki partili sistemle mücadele etmeye kendimi adadım.

Kendimi barışı finanse etmek ve süregelen savaş ekonomisini daimi barışı sağlayarak refah ekonomisine dönüştürmek suretiyle bu topraklarda yaşayan her vatandaşın refahını yükseltmek için gücümüzü kullanmaya adadım.

Bunu yapmak için birileri zırhları kuvvetlendirmeli. Ben diğer Amerikalıların da aynı şeyi yapması için mücadele ediyorum. Statüko ile mücadele ediyorum; çünkü mevcut durum iyi değil. Bizler hükümetimizle sadece pasif oy verenler olarak değil aktif katılımcılar olarak bir an önce ilişkilenmeliyiz.

Şimdi sıra bizde!

[1] Hip Hop Caucus: Hip Hop Komitesi 

[2] Yazarın Bush ve işbirlikçileri için kullandığı bir kısaltma (ç.n.).

Çeviren: Senem Kara (Feminist Kadın Çevresi)

Makalenin orijinali için tıklayınız.